“De kunst is om je geen zorgen te maken om wat je laat liggen”

“Het werk is nooit af en je kunt maar één ding tegelijk doen. De kunst is om je geen zorgen te maken om wat je laat liggen en je prettig te voelen over wat je op dat moment wel doet.” Dit citaat van David Allen is mijn huidige uitdaging. Het schooljaar is drie weken bezig en alle takenlijstjes zijn weer (nokvol) gevuld. Waar begin ik?


Ik weet niet hoe het met jou is maar voor mij lijkt de zomervakantie alweer maanden geleden. De tijd van dagelijks in korte broek en slippers buiten scharrelen is echt voorbij. En aan het weer ligt het niet. Het dagelijkse ritme van school went verrassend snel, alsmede het opschakelen. Klassen leren kennen, nakijkwerk, oudergesprekken voeren, werkgroepjes opstarten, lessen voorbereiden etc… Oh ja en dan is er ook nog zoiets als Corona. De Werkrust alarmbellen gaan alweer af!


Ik rol mijn bureaustoel letterlijk naar achteren.

Het duurde bij mij ongeveer een week. De lessen waren gegeven en ik plofte vermoeid achter mijn laptop. Ik keek voor het eerst weer naar mijn overzicht takenlijstjes te kijken. En schrok. Waar ga ik beginnen? In zo’n geval ga ik eerst een kop thee halen en rol mijn bureaustoel letterlijk naar achteren. Even ‘uitzoomen’.


Ik besloot mijn ‘werkrollen-systeem’ weer op te tuigen. Welke ‘petten’ heb ik dit jaar op? Hoeveel uur krijg ik voor iedere taak? Wanneer ben ik met een ‘pet’ het meest effectief? Neem als voorbeeld mijn mentortaken.  Hiervoor heb ik ongeveer 1 uur per week. Wanneer kan ik het beste uitzoeken of er bijzonderheden zijn over mijn mentorleerlingen? Moet ik nog informatie doorgeven? Ik kijk in mijn agenda en zie dat ik een tussenuur heb vlak voor mijn mentorles. Mooi! Dit uur wordt een vast blok mentortaken in mijn agenda. Waarom werkt dit zo goed?


Ik kan er nu op vertrouwen dat ik iedere week tijd besteed aan deze rol. Ik zal soms alle klussen voor deze rol kunnen uitvoeren. Lukt dit niet dan heb ik in ieder geval het belangrijkste gedaan. Ik hoef ook niet meer na te denken wat ik met deze 'vrij besteedbare' tijd ga doen. Mocht mijn geweten knagen dan kan ik naar mezelf (en anderen) verklaren dat ik voor deze rol in ieder geval wekelijks genoeg hebt gedaan. Maar wat als mijn takenlijst voor deze rol structureel overloopt


De rest van het schooljaar heb ik hier profijt van.


Dat is een rotgevoel. Dat je je werk niet af hebt. En dat anderen daar last van hebben. Wanneer je merkt dat dit voor een bepaalde rol iedere keer gebeurt dan is er iets anders aan de hand. Moet je teveel doen? Krijg je te weinig tijd? Werk je niet efficiënt genoeg? Er kunnen meerdere verklaringen voor zijn. In ieder geval is het belangrijk om tijdig aan de bel te trekken bij je leidinggevende.


Meetstal kost het me ongeveer een maand om mijn ‘werkrollen-systeem’ zo op te tuigen dat het in balans is. De rest van het schooljaar heb ik hier profijt van.

Geef een reactie

Site Footer