“Vroeger hadden we weinig spullen, nu weinig tijd”

Een tijdreis maken zit er (voorlopig) nog niet in. Het speelgoed- en ambachtenmuseum komt echter erg in de buurt. Uitgestorven beroepen als zetter (in een drukkerij), typiste of nettenmaker zijn daar springlevend. Meer dan 150 verschillen beroepen en ambachten zijn te zien in hun werkruimte met alle gereedschappen, materialen en producten van dien. En de werkrust?

Een tijdreis maken zit er voorlopig nog niet in.

Wat opviel bij de meeste van deze beroepen is dat ze erg arbeidsintensief waren. De schoenmaker kan geen onbeperkt aantal schoenen maken. Zijn tempo en de hoeveelheid materialen bepalen de snelheid. Dit geldt ook voor de stoelenstoffeerder en de touwslager. Ze zullen ongetwijfeld hard hebben gewerkt. De grens van productie was een fysieke en een materiële.  Deze grens is snel veranderd.


Misschien wel de grootste verandering in werk van toen en nu is de verandering van hand- naar hoofdarbeid. Ken jij een beroep waar tegenwoordig niet gebruikt wordt gemaakt van een computer? De informatieoverdracht is in sommige branches een veelvoud van 20 jaar geleden.

Image
Door de uitvinding van de lamp kon men in de fabrieken in de 19e eeuw langer doorwerken. Immers: zonlicht was niet meer nodig om de machines te bedienen. Door de uitvinding van computer kon men eindeloos documenten maken, aanpassen en bewaren. Papier was niet meer noodzakelijk en een archief paste op een floppy of harde schijf. Door de komt van internet en de smartphone kunnen we nu overal en altijd bereikbaar zijn. Velen kunnen hun werk uitvoeren aan de keukentafel, langs het voetbalveld of zelfs op het toilet!
Velen kunnen hun werk zelfs uitvoeren op het toilet!

Dit heeft veel voordelen gebracht. Denk aan spreadsheets waardoor snelle berekeningen eenvoudig en foutloos kunnen worden gemaakt. Denk aan E-mail waardoor in een fractie van een seconde informatie over de hele wereld uitgewisseld kan worden. Van iedere leerling kan een digitaal dossier worden aangemaakt wat nooit vol zal raken.


Er zijn ook nadelen aan deze verschuiving van hand- naar hoofdwerk. Als de grens van je productie niet meer ligt bij je fysieke mogelijkheden, het daglicht of je grondstoffen, waar ligt die dan wel? Wie bepaalt wanneer je klaar bent als er altijd nog een volgend mailtje komt? Wie geeft je een compliment dat de productie van die dag behaald is als niemand precies weet wat je doet? Waar stopt je werkruimte, atelier of kantoor en waar begint je thuis en ontspanning?

De eigenaar van het museum kwam tijdens ons gesprek met een mooie zin. Deze wil ik je niet onthouden. Hij zei, kijkend naar de smederij: “Vroeger hadden de mensen weinig spullen maar veel tijd. Tegenwoordig heeft iedereen alles wat hij wil behalve tijd.”
Wellicht staat het beroep van leraar/docent binnenkort ook in het museum
Tijden veranderen en beroepen ook. Sommige beroepen zijn zogezegd naar het museum verdwenen. Wie weet zijn daar binnen afzienbare tijd ook de postbode, de winkelmedewerker of de leraar/docent te vinden. Ik kan je een bezoek dit mooie museum aanraden. Probeer je bij een blik op al die banen van weleer te bedenken waar zij aan zouden denken bij het naam van deze site…

Geef een reactie