Belangrijke lessen van de indoorspeeltuin

Op dinsdag is mijn werkvrije dag. Deze dag verloopt meestal volgens een vast patroon: ik breng mijn oudste zoon naar school en daarna ga ik met de jongste naar een indoor speeltuin. Hij vindt het heerlijk om 2 uur te klimmen, springen, bouwen, glijden en zwemmen in de ballenbak. Door schade en schande heb ik geleerd dat het niet voor niets een SPEELtuin heet en geen WERKtuin.


Ik ben geen antropoloog maar ik mag wel graag mensen en gedrag observeren. Wat dat betreft is een indoor speeltuin een oase van indrukken. Wat mij na 5 jaar veldonderzoek opvalt is dat er grofweg twee groepen ouders rond lopen. De groep die door heeft dat je die paar uurtjes kunt gebruiken om te ontspannen, te geniet en op te laden. En de groep die denkt andere activiteiten te kunnen doen en daardoor moe, geprikkeld en leeg het pand verlaat.

Koffie of verse muntthee erbij en lekker aan de slag, denk je…

Vaak zie ik een vader of moeder enthousiast de laptop openklappen installeren aan een tafel. Koffie of verse muntthee erbij en lekker aan de slag! Ik stel me zo voor dat iemand eens rustig een artikel wil schrijven. Of de mailbulk wegwerken die je al een week aanstaart.

Na 3 minuten komt zoon of dochter vragen je mee wilt spelen. Natuurlijk! De laptop gaat dicht en de trampoline wordt fanatiek besprongen. Na 10 minuten komt poging 2. Helaas heeft je kind een ‘ongelukje’ gehad waardoor je een retourtje toilet kunt maken. Poging 3 wordt gestaakt omdat kindlief huilend in de top van de klimtoren niet meer naar beneden durft. Poging 5,6 en 7 worden onderbroken door een wens om eten en/of drinken. Bij poging 8 en 9 blijken die bekende ouders jou ook gezien te hebben en komen ze een praatje maken. Poging 10 mislukt tenslotte omdat je kind moe is en naar huis wil. En jij ook.


Poging 10 mislukt tenslotte omdat je kind moe is en naar huis wil. En jij ook.

Ook ik heb ooit in tijden van grote stapels correctiewerk de fout gemaakt een toets mee te nemen. Na 2 uur frustratie waren er welgeteld 2 van de 30 (onzorgvuldig) toetsen nagekeken. Het was voor mij een wijze les. Ik geniet nu met mijn kind van een paar baantjes ballenbak, glijbaan of klimtoren. Ik heb gemerkt dat ik daar soms compleet opgeladen vandaan kom. Juist omdat er geen prikkels zijn van werk of privé zijn. Een tijdschrift of een krant lezen is de maximale afleiding en dat is misschien maar goed ook!

Geef een reactie