Ik heb 25 jaar ervaring in het voortgezet onderwijs. Als docent maatschappijwetenschappen, als sectieleider, mentor, decaan, ICT coach en Werkrustbegeleider.
Maar ook ik ben meer dan alleen docent. Ik ben 13 jaar echtgenoot, 12 jaar vader, 40 jaar vriend, 46 jaar kind, 40 jaar sporter jaar, en nog veel meer.
Ik probeer die rollen zo te combineren dat werk niet alles opslokt, maar ruimte laat voor wat daarbuiten ook belangrijk is.
In de personeelskamer gaat het vaak over lessen en leerlingen. Maar minstens zo vaak over drukte, volle agenda’s en het gevoel altijd achter de feiten aan te lopen.
Wat met opvalt: het gaat zelden over oplossingen. Werkrust is hieruit ontstaan: kan dit ook anders?
Ook als ik een krantenartikel lees of een nieuwsitem op televisie zie over onderwijs, is het woord werkdruk (naast salaris, tot mijn verbazing) nooit ver weg.
Wat me opvalt: het probleem wordt steeds opnieuw benoemd, maar zelden echt ontrafeld.
Ik merkte dat ik structureel minder werkdruk ervoer dan collega’s en wilde snappen waarom. Ik ben me gaan verdiepen: lezen, luisteren, kijken. Niet omdat ik een nieuwe methode zocht, maar omdat het onderwerp me bleef bezighouden.
Wat me daarbij opviel: werkdruk gaat zelden alleen over tijd. Het gaat over overzicht, keuzes en verwachtingen. En die zien er voor iedereen anders uit.
Die inzichten vormden later de basis voor wat nu de Werkrust-methode is.
Werkrust is ontstaan uit een bundeling van inzichten: theorieën, praktijkverhalen van collega’s en mijn eigen ervaringen in het onderwijs.
Belangrijk om te zeggen: Werkrust is geen uniforme methode om werkdruk ‘op te lossen’. Wat ik leerde, is dat werkdruk voor iedereen iets anders betekent. En dat er dus ook niet één oplossing is.
Werkrust helpt om zicht te krijgen op wat jouw werkdruk veroorzaakt, welke keuzes daarin mogelijk zijn en wat nodig is om werk en alles daarnaast in balans te brengen. Zodat ontspannen werken in het onderwijs geen toeval is, maar iets wat je zelf kunt sturen.
