Beter stoppen = beter starten

“Is het alweer vijf uur!!!” Helemaal de tijd vergeten!!! Je schuift je nakijkwerk/presentatie/gesprekspartner voor morgen op een stapel op je bureau, schiet in je jas en snelt het gebouw uit. De kinderen moeten worden opgehaald van de opvang, je moet nog boodschappen doen, er wacht iemand thuis enzovoort. Morgen wachten de stapels geduldig op je en ga je verder met die muur van werk die eigenlijk nooit kleiner lijkt te worden (ja in de vakantie want dan zie je hem niet). Ik werd dit zat en bedacht onderstaande afsluitroutine voor mezelf. Wellicht ook wat voor jou?

De Multitask Mythe: Waarom het alles slechter maakt

Multitask mythe

Multitasken voelt soms als een superkracht. Terwijl je de afwas doet, luister je naar een podcast over werkrust 🙂. Tussendoor check je nog even je mail, terwijl je kind vraagt of je een spelletje wilt doen. Klinkt productief, toch? Maar eerlijk: hoe vaak eindig je dan met half schone borden, een gemiste podcastclou en een kind dat inmiddels iets anders is gaan doen? Lees verder en zie waarom dit niet werkt. Maar ook wat wel.

‘Help! Mijn kind heeft stress!’

Bezorgde ouders

Myrthe heeft stress en wat gaat u daaraan doen juf? In deze hilarische persiflage van Klokhuis zien we alle zin en onzin over stress bij kinderen. De vereniging ‘Bezorgde Ouders Nederland’ geeft ons alvast wat handige tips:
Leuk als ‘praatplaat’ in een mentorles of op een ouderavond. Om een gesprek over stress – zonder stress – te voeren

Dronken voor de klas?  – ‘Druk’ ***

Druk (Another Round) van Thomas Vinterberg is zo’n film die je nog een tijdje blijft achtervolgen. Vier middelbare schoolleraren die vastzitten in de sleur van het leven, besluiten een nogal ongebruikelijk experiment aan te gaan: ze proberen constant een klein alcoholpromillage in hun bloed te houden om te zien of dat hun leven verbetert. Klinkt absurd? Ja. Maar dat is nou juist wat het zo intrigerend maakt.

Werken tot vijf uur? In het onderwijs lijkt dat bijna vreemd

Lege school

“Gaat het wel goed met je?” Op een workshop hoorde ik dat een jonge collega die vraag vaak kreeg toen ze iedere dag na 16.00 uur nog aan het werk was op haar school. “Ik voelde me bijna bezwaard om tot vijf uur door te gaan,” dacht ze. Het laat zien hoe ongebruikelijk het lijkt om in het onderwijs een volle werkdag te maken die tot vijf uur duurt. Maar waarom eigenlijk? En is het echt zo gek om gewoon tot het einde van een normale werkdag op school te blijven?