Wij gaan aan de vierde schoolweek beginnen en zijn daarmee alweer halverwege de eerste periode. Deze periode eindigt met een toetsweek voor de herfstvakantie. Tijd dus om de balans op te maken. Voor de leerlingen èn voor mij. Lang leve de D-toets!
Wat ga ik doen? En hoe lang? En wanneer? Nu het schooljaar weer in volle vaart van start is gegaan stel ik me vaak deze vragen. Hoe schep ik orde in de bonte verzameling taken, lessen en klussen?
Elke dag voelt het alsof er altijd meer te doen is dan je aankan, toch? Of je nu lessen voorbereidt, toetsen nakijkt of vergaderingen plant, het werk lijkt nooit echt op te houden. Maar wat nou als je jezelf elke ochtend één simpele vraag stelt: “Wat betekent het om vandaag klaar te zijn?”
En is hij daar: de eerste dag op school. Omdat ik altijd wel wat (belangrijks) vergat, heb ik voor mezelf een lijstje gemaakt. Eigenlijk net als met kamperen. Wat ga ik doen en wat (nog) niet?
De niettang, whiteboard markers, de plakbandhouder, allemaal spullen die we dagelijks gebruiken. Maar ook spullen die dagelijks irritatie opwekken als ze niet direct voorhanden zijn. Stel dat je iedere keer 1 minuut op zoek bent per item. Dit maakt 5 minuten per dag, een half uur per week. Tijd die je ook in leuke en/of … Lees meer
NIeuwsberichten over werkdruk in het onderwijs gaan vaak over vergaderen. Dat vind ik vreemd. Onderwijs is teamwerk en daarom moet er soms wat worden afgesproken met elkaar. Het probleem zit hem meer in hoe we vergaderen. Daar valt denk ik nog veel te winnen. Een reisje door wat managementboeken leerde me 10 verbeterpunten.
Weinig mensen gaan het onderwijs is uit liefde voor nakijkwerk. Ik in ieder geval niet. Met de blik op de komende toetsweek vroeg ik mijzelf af: “Waarom toets ik eigenlijk?” Het leverde een mooi onderzoekje op en een paar tips over het beperken van nakijkwerk.
‘Gefeliciteerd met je werkjubileum!’ Elke zomer moet ik weer even glimlachen als ik deze melding krijg op LinkedIn. De verjaardag van mijn baan. Nog leuker zijn de felicitaties van vrienden en (oud) collega’s (ik mag ook graag anderen feliciteren 🙂 Alweer 15 jaar in het onderwijs. Nee dan hoor je niet meer bij de ‘jonge garde’ Bij de jaaropening werden alle nieuwe collega’s voorgesteld. Samen met een andere ‘ervaren’ collega constateerden we dat we al bij de ‘oude’ helft horen. Wat heb ik eigenlijk aan die ervaring?
Nederlandse klassen zijn rumoerig. Héél rumoerig. Volgens een recent NOS-artikel zijn Nederlandse klaslokalen zelfs de meest lawaaierige van Europa. Geen wonder dat leerlingen moeite hebben zich te concentreren — probeer maar eens een rekensom te maken terwijl iemand achter je zijn hele leven deelt op Snapchat. Maar hoe krijgen we het stil in de klas zonder dat het een militaire academie wordt?
Je spreekt een duidelijke deadline af, maar toch ligt er weer een vergeten werkstuk op je bureau. Wat doe je? Geef je een tweede kans of houd je vast aan de afspraak?